BA.6740-73.2011	Ostróda, dnia 1 lipca 2011 r.
Władysław Ryśkiewicz
ul. Mazurska 13
14-100 Ostróda
Wojewoda Warmińsko-Mazurski
za pośrednictwem
Starosty Ostródzkiego
ul. Grunwaldzka 19A
14-100 Ostróda
ODWOŁANIE
od decyzji nr 96/2011 z dnia 23 czerwca 2011 r. Starosty Ostródzkiego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Wobec naruszenia przepisów postępowania: art. 10 § 1 k.p.a., 61 § 4 k.p.a., 107 § 4 k.p.a., a także naruszenia prawa materialnego: art. 4 ustawy - Prawo budowlane;
wnoszę o:
1.	uchylenie zaskarżonej decyzji;
2.	odmowę udzielenia pozwolenia na budowę.
UZASADNIENIE
Starosta Ostródzki w sposób rażący naruszył obowiązek wynikający z art. 10 § 1 k.p.a., art. 61 § 4 k.p.a. i konsekwentnie niewłaściwie zastosował art. 107 § 4 k.p.a.
Z daleko posuniętą ostrożnością należy stosować przepis art. 107 § 4 k.p.a. w sytuacji wielości stron postępowania. Odstąpienie od uzasadnienia decyzji możliwe jest bowiem tylko wówczas, gdy organ będzie posiadał pewność, że interesy stron nie są sprzeczne. Ażeby się o tym dowiedzieć Starosta Ostródzki winien był wpierw zawiadomić strony, że na wniosek jednej z nich zostało wszczęte postępowanie, a następnie, przed wydaniem decyzji, umożliwić stronom wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i przedstawienie własnego stanowiska. Tylko wówczas możliwe byłoby zastosowanie w sprawie art. 107 § 4 k.p.a., i to pod warunkiem, że uczestnicy postępowania nie wykazaliby sprzecznych interesów.
Tymczasem w sprawie niniejszej zachodzi sprzeczność interesów między stronami. Co prawda, skarżący złożył podpis pod porozumieniem z ENERGE S.A., jednakże złożył go na polu nie mogąc zapoznać się z jego treścią. Zachodził brak swobody po jego stronie, a także błąd co do treści czynności prawnej. Porozumienie zostało mu przedstawione jako wyłącznie wstępne bez możliwości swobodnego zapoznania się z jego treścią - nie doręczono mu egzemplarza tegoż "porozumienia". W tym stanie rzeczy skarżący uważa, że brak swobody przy składaniu przez niego oświadczenia oznacza, że jego oświadczenie jest nieważne. Skądinąd uchyla się on także od skutków prawnych swojego oświadczenia z powodu błędu wywołanego przez drugą stronę. Gdyby bowiem skarżący nie działał pod wpływem błędu co do treści czynności prawnej, to nie złożyłby takiego oświadczenia.
Organ odwoławczy wydaje decyzję na podstawie stanu prawnego i faktycznego w chwili orzekania. Skoro skarżący uważa, że jego oświadczenie jest nieważne, a z ostrożności uchyla się od skutków prawnych tegoż oświadczenia, to tym samym odpada przesłanka z art. 4 ustawy - Prawo budowlane - inwestor utracił prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Wydaje się także, że inwestor nie mógł powołać się na prawo do dysponowania rzeczoną nieruchomością na cele budowlane jedynie na podstawie porozumienia, które nie zostało skonsumowane. Zważyć bowiem wypadnie, że przedmiotowe porozumienie zostało zawarte "w sprawie ustanowienia służebności przesyłu", która miała zostać zawarta w formie aktu notarialnego. Nie została zawarta, gdyż funkcjonariusz publiczny - notariusz zwrócił uwagę skarżącemu, że porozumienie nie jest zgodne z tym co sądził skarżący, a skoro treść owego porozumienia nie jest zgodna z wolą skarżącego, to nie było dopuszczalne sporządzenie aktu.
Mając powyższe na uwadze, skoro nie doszło do ustanowienia służebności przesyłu w formie aktu notarialnego, dla czynności której zostało przyjęte porozumienia, to także nie może być mowy o "jednoczesnej zgodzie" na budowę urządzeń i dysponowanie nieruchomością na cele budowlane. Taka zgoda ma bowiem tutaj jedynie charakter akcesoryjny w stosunku do umowy ustanowienia służebności przesyłu. Wobec braku ustanowienia służebności przesyłu upada zgoda na budowę urządzeń i dysponowanie nieruchomością na cele budowlane.
Z tych powodów, odwołanie jest uzasadnione.
	(-) Władysław Ryśkiewicz